‌‌از زمرة حرف‌های درخورتوجه در سخنرانی‌های  ده شب یکی این است که: فرهنگ و ادبیات کلاسیک ایران با سد سانسور روبرو نبود؛ وگرنه که نمی‌ماند (نک. مصطفی رحیمی. فرهنگ و دیوان). چنین حرفی این‌روزها هم بر زبان اهل قلم می‌آید تا شاید به گوشِ سنگ سانسورگران فروبرود. در این‌که ماندگاری ایران وامدار فرهنگش و فرهنگش هم وا‌مدار اهل اندیشه و قلمش بوده، جای شک نیست. آن‌چه بیهوده می‌نماید، چشمداشت ما از قدرتمداران برای شکستن سد سانسور است.

‌

ادامه‌ی مطلب

‌

 نسل جوان ايران مدت‌هاست به ضرورتِ فراتر رفتن از خود و باريک ‌شدن در افقِ دانايي دوراني که هر حادثه در آن رخ داده، انديشيده است؛ که براي دريافتن معناهايي که در هر پديده هست، بايد به کل ارزش‌هاي جامعه در آن بازة زماني نگريست، چنان که براي درک هر اثر مي‌بايد به افق زندگاني و جهان‌بيني و فرهنگ جامعه، و نه تنها آفرينندة آن اثر پرداخت.

‌

ادامه‌ی مطلب