روجا چمنکار/ فرانسه آمده بودم رفته بودی شب بود هرچه خودم را تکان میدهم از خواب نمیپرم تب دارد این تبعید وقتی از ماضی بعید به حال نمیآیم تکان تکانههای پشت بام پشت تکیده ی بامها تکرار ترکههای تر ترکههای تر ترکههای تر تکبیرررر هر بار که چشم میبندم و دو دستم را بر گوشهایم فشار میدهم بلند تر میشنوم رگباررر گلوهای گر گرفته رگ خوابم را بزن گم و گورم کن …
مروری بر ترانههای اعتراض از مشروطیت تا جنبش سبز محمود خوشنام تاریخ گستردة فرهنگ ایران، تا آنجا که چشم کار میکند، هیچگاه بینغمه و ترانه نبوده است. حضور ترانههای رزمی را در زمان کوروش هخامنشی، تاریخنگاران یونانی گواهی دادهاند و منظومهسازان ایرانی چون فردوسی و نظامی از ترانههای بیشمار بزمی در دربار خسرو پرویز ساسانی …
اشکآور خوب است مثل سوت مسابقۀ دو میدوی چشمها میسوزد بار اول میترسی ـ مثل باتوم و کابل ـ بارهای بعد سیگار در میآوری دود میکنی همسایهها از پنجره خبر میدهند: آمدند باز میدوی چه هوایی دارد دویدن میان چنارهای ولیعصر ـ از گشت ارشاد خبری نیست ـ میان کتابفروشیهای انقلاب ـ چقدر این جا کتاب ممنوعه پیدا …
سپیده جدیری، شاعر، نویسنده و مترجم، زادۀ سال یکهزار و سیصد و پنجاه و پنج خورشیدی در اهواز، و دانش آموختۀ مهندسی شیمی در دانشگاه علم و صنعت ایران است. وی از اعضای هیات داروان دو دورۀ نخست جایزۀ شعر خبرنگاران در سالهای هشتاد و پنج و هشتاد و شش خورشیدی، و بنیانگزار جایزۀ خورشید …
نگاهی کوتاه به ریشههای گفتمان شعری در دهههای ۷۰ و ۸۰ ادبیات امروز در پیوند با موج سوم تجدد علیرضا بهنام تردیدی نیست که تغییر نگاه به شعر در یک دورة زمانی محصول تغییر معرفت شاعر و مخاطبان او از جهان پیرامون است. هر چه این تغییر شدیدتر باشد لزوم توضیح دادن دربارة آن …
«نسل سوخته» آرش نصرت اللهی/ ایران آتش خسته میشود نشسته میشود نشسته روی خاکسترش خاکسترش را مأمور شهرداری ببرد دودش را باد پوست سوختهی خيابان که بردنی نيست
بازویم سبز است سپیده جدیری/ ایران بازویم سبز است و پشتم گرم به آنچه از او مُردم. دیگر نمیخواهد تظاهر کنید؛ بویتان روی صورتم مانده است و از حرفهایتان شعری به من تُف میکُند. دیگر نمیخواهد به آرزوهایم برسید آخرین آرزویم لکّهایست شنی که چشمهایتان را شورتر میکُند.
ما آدمهای حاشیهایم احسان عابدی/ایران ما آدمهای حاشیهایم بی آنکه نشانی داشته باشیم برهنه چون سطح ماه سطحی چون کف امواج پیش میرویم بی آنکه بخواهیم میترسیم از رعد از زلزله میخوریم زمين و دوباره میایستیم نان را دوست داریم و آفتاب را دراز میکشیم زیر ستارهها و تعجب میکنیم از ژرفای شب …
شکافته می شوی از گلو مهری جعفری/ ایران شکافته می شوی از گلو جایی میان سرخ و سبز جایی میان ترس و حرف کسی از زمان های دور فریاد می زند از جایی میان شعر و خواب دست هایم را بالا می گیرم سرخ می شوم انگشت هایت را بالاتر سبز می شوم و …
دو خرداد، دو نسل، دو خواست، یک گفتمان مهشید و رضا/ ایران به هما زاهدی ــ شانه امن خردمندترین پیکارها. خرداد هزار و سیصد و هشتاد و هشت، «دمکراسی خواهی» جوانانی که دهه ای پیش تر حضور نیرومند خود را به رخ خردادی دیگر کشیده بودند، به «آزادی خواهی» جوان ترهایی …
رقابت با جنبش سبز بدترین ارمغان ما برونیان خواهد بود! مهرداد احسانیپور مدتی است دوباره بحث آلترناتیو سازی میان ایرانیان بیرون جای ویژه ای به خود گرفته است. سال ها پیش این بالا و پائین پریدن های کودکانه بیشتر در آمریکا صورت می گرفت، اما به نظر می رسد با ساکن شدن شاهزاده رضا …
هنوز هم «آقا اجازه!» گفتگو با رضا عليجانی تلاش ـ نظام جمهوری اسلامی بسيار از هم گسيخته مینمايد. ظاهراً درگيری ميان جناح های مختلف، بدون پردهپوشی و هر ملاحظه ای جريان دارد. می توانيم از اين درگيری و جدال با عنوان ساده و متداول «جنگ قدرت» نام ببريم، اما قدرت با چه مضمون …
درخت ها زياد هستند ناما جعفری/ ایران درخت ها زياد هستند مثلا درخت مجيد توكلی مثلا درخت شيوا نظرآهاری مثلا درخت كوهيار گودرزی اوين تاب ريشه های سبز را ندارد
گذشته شقه شقه می شود ماندانا مشایخی گذشته شقه شقه می شود از سکوت خون می ریزد و آن یک جفت چشم تا ابد بیدار رهانمی کند نه ما را نه شما را
گاه بايد گم كني تا بيابي مثل آرائي كه شب گم شد و فردا صبح ما همديگر را در خيابان ها يافتيم
من و تو از خیابان انقلاب گذشتیم ماندانا زندیان من و تو از خیابان انقلاب گذشتیم، در بهارستان مشروطه خواندیم، در جمهوری دویدیم، و آزادی همیشه چند قدم از گاز اشکآور جلوتر بود. ما دیده نمیشدیم، و آزادی دیده نمیشد؛ و برگهای تاریخ در حافظۀ درختان شهر -که در جستجوی رأی ما روزنامههای ممنوعه …
ایستادن بر مطالبات دمکراتیک، ادامه روش مسالمتآمیز و تقویت جنبش سبز گفتگو با فرهاد یزدی تلاش ـ با ادامه تظاهرات خیابانی مردم و تصمیم رژیم به سرکوب و خودداری از «سازشی آبرومندانه»، خیلی زود نقش «اول» رهبر رژیم و محافل تودرتوی اطراف وی آشکار شد. امروز تقریباً همه به این نتیجه رسیدهاند که احمدینژاد «بازیچهای» …
|
