من هر وقت شعر سعدی را به خاطر میآورم سعدی را مقدم میبینم و هر زمان از غزل و حافظ یاد میکنم حافظ را برتر مییابم و اگر بخواهم از عوالم قلبی خودم نسبت به این دو رادمرد تعبیری نزدیک به حقیقت بکنم میگویم یکی مقام پدر دارد و دیگری مانند استاد است و …
چرا هگل میگوید كه ایران رایش بود؟ علت آن این است كه در تاریخ فلسفه و تفكر آنچیزی كه مهم است وحدت در كثرت است. میگوید كه ایران آغاز تاریخ است. ایران نخستین امپراتوری كه امروز از آن میفهمیم نیست. ایران اصولا وحدتی است از كثرات كه نه این وحدت كثرات را از بین میبرد …
من شیخ سعدی و خواجه حافظ را از بزرگترین مردم دنیا و از مفاخر عالم انسانیت میشمارم و اگر کسی به آنها توهین کند قلباً میرنجم و از او متنفر میشوم اما تصدیق میکنم که این هر دو بزرگوار شعر سست هم دارند و نیز بسیاری از اشعارشان نکتهبردار است و اگر کسی بر آنها …
در این که با بدان نباید معارضه به مثل کرد جای تردید نیست و همۀ عقلا و خیرخواهان عالم انسانیت در این باب متفق بودهاند آنچه محل اختلاف است این است که چگونه خود و دیگران را از شر بدان محفوظ باید داشت و چگونه باید مردم بد را نیک گردانید آیا باید کشت …
نسیم تازه که از بن میوزد در شرق امواجی را به حرکت انداخته است و در غرب دریچههایی را گشوده است. ممکن است این سیر سالها به درازا کشد، ولی حرکت به سوی یک سیاست امنیت اروپایی و کاهش نیروهای پیمانهای ورشو و ناتو به طور قطع آغاز شده است.
فرهنگ ایرانی در نظر من چهار رکن بزرگ دارد که تربیت ایرانی بر آن چهار رکن استوار میشود یعنی: شاهنامۀ فردوسی و مثنوی مولوی و کلیات شیخ سعدی و دیوان خواجه حافظ. البته ناصرخسرو و سنایی وشیخعطار و خیام و باباطاهر و بعضی از آثار قصیده سرایان و چندین کتاب نثر از قبیل کلیله و …
بنیاد با انتشار «نقد» روزنامه «جمهوری اسلامی» از کتاب «آیندگان و روندگان» در سامانه خود نه در پی پاسخ به روزنامه جمهوری اسلامی است و نه در صدد پرداختن به گفتمان ویرانگر نسل انقلابی در دهه 50 و نه در صدد آشکار کردن خطاهای آگاهانه و جهتدهیهای عمدی به خواننده در پاورقیهای کتاب میباشد، چرا …
عشق و علاقه من به ادبیات ایران نه آنست که خود ایرانی هستم بلکه به این سبب است که ادبیات ایران را شایستۀ تعشق میدانم. پس ارادتی که به دوستان ادبیات فارسی دارم تنها از جهت توافق و ذوق و سلیقه است و پوشیده نیست که صمیمیترین دوستیها آنست که مبتنی بر اشتراک احساسات …
مثل همیشه ضعیفترین پادشاه یا رهبر یا فرمانده نظامی در مقابل قویترین قرار گرفت. والا هیچوقت چنین پیروزیها و شکستهایی را نمیدیدیم. اسکندر اگر در برابر مثلا کوروش قرار میگرفت یا داریوش هخامنشی، اسکندری باقی نمیماند. عربها اگر دوره انوشیروان حمله کردند بودند به ایران، معلوم بود تکلیفشان چه میشد. همیشه اینطور است. باید …
در یک جامعۀ سالم کار گروه مخالف تنها عیبجوئی و مبارزهطلبی نیست. بیش از هر چیز عمل مثبت است. آماده کردن نیروهای اجتماعی است برای انجام کارهای بزرگتر و بهتر برای بالا بردن سطح حکومت و اداره و رهبری سیاسی.
نقطهای که نبرد بر سر آن آغاز شده احتمالاً دارای منابع نفتی قابل ملاحظهایست و در بیابانهای بیپایان پیرامون آن هیچ کوشش جدی برای تعیین خط مرزی نکردهاند.
«روشن بود برایم که این یعنی پایان رژیم. دیگر اصلا تردید نداشتم که این رژیم رفته است… بلافاصله اولین اقدام حکومت نظامی این بود که بیست نفری از رجال پیشین را دستگیر کرد از جمله هویدا و خود من و نصیری و خیلیها را… اصلا چه بگویم؟ جایی گفتم در این انقلاب، این جامعه خودش …
مال و ثروت خودبخود نعمت و دولت نیست، نعمت آنست که قوه و قدرت بر تحصیل مال و استفادۀ از آن داشته باشیم و برای مملکت هم فقر واقعی فقر مال نیست، فقر رجال است که موجب بیقابلیتی ملت میشود و قابلیت ملت جز به وسیلۀ دانایی و هنرمندی نتواند بود، و ملت دانا و …
من و همه كساني كه با آنها به گفتوگو نشستم یک چیز مشترک داشتیم؛ ایران. هر دو یک وطن داشتیم. هر دو ما وقتی اسم ایران میآمد بغض میکردیم. ما این نقطه اشتراک را گرفتیم و پای صحبت نشستیم. ما تلاش کردیم با قریب به دویست نفر صحبت کنیم اما حدود پنجاه نفر راضی …
در تجربه این ملت فرمانروایان آمده و رفتهاند، ملت و سرزمین ایران، به رغم از همپاشیدگیهای مکرر و از دست رفتن بخشهایی از آن، مانده و باید بماند و به برداشت ما، با نگاه به عمل و واکنش مردم ایران، باقی خواهد ماند.
در موضوع جای پادشاه، امروز دست به دامن فرمولهای هشتاد سال پیش شدن همان مسائلی را پیش میآورد که در همه دوران مشروطیت بود و به زور پلیس سیاسی و ارتش میشد سرپوش برآنها نهاد. اکنون زمان روشنی و صراحت است و آنچه میتوان بدان یک پارچگی یا انتگریته فکری و سیاسی نام داد. …
این خطابه را مرحوم محمدعلی فروغی در سال 1315 در فرهنگستان با رعایت مقتضیات زمان ایراد فرمودهاند. چون متضمن نکاتی است که جویندگان موجبات تأسیس فرهنگستان باید بدان توجه داشته باشند عیناً درج میشود. (نقل از نامۀ فرهنگستان ـ شمارۀ اول ـ سال اول) ـ حبیب یغمائی
|
