هخامنشیان که قدرت جهانی زمان خود بودند، سیاستی که برای نگهداری آن قدرت در درون و بیرون ایران به کار میبستند، بر پایة احترام به مذهب و فرهنگ اقوام دیگر بود و این موضوع طبعا آنان را از تحمیل زبان خود به اقوام دیگر نیز باز میداشت، چون آنکه مثلا نامههای رسمی دولتی به زبان آرامی نوشته میشد و سنگ نوشتههای آنها علاوه بر پارسی باستان، به زبانهای عیلامی و بابلی نیز نوشته شده است.
مهشید حدیث آشنا می گوید / تلخ است اگرچه خوش ادا می گوید / حرف دل ماست برزبانش جاری: / از فاجعۀ رفته به ما می گوید
خرداد ماه نسل ماست، نسلی که سالهاست میکوشد افق فرهنگ سیاسی جامعه را جا به جا کند…
نوروزتان شاد و فرخنده باد؛ سرشار از هر چه خوبی و زیبایی، تندرستی و آرامش، آفرینندگی و بالیدن؛ برای شما و ایران. و با احترام و با یاد ارجمند آنها که هرچند صدایشان دیگر بر هفت سینمان آسمان نیست، حضورشان پیچیده در روح زمان، هر سال، همراه نوروز در ما و در لحظه به باززایی دمادم می رسد…
