علاوه بر این به نظر میرسید رهبری مصر هنوز شعبدههائی در آستین دارد. در کنفرانس خرطوم در 1967 فرمول “راه حل سیاسی” عبدالناصر از طرف بیشتر سران عرب پذیرفته شد و امیدهائی پدید آمد. اما کسی توجه نکرد که در شرایط “نه صلح، نه مذاکره، نه شناسائی” جای زیادی برای “راه حل سیاسی” نمیماند.
ریچارد نلسون فرای،شرقشناس و ایرانشناس برجسته درگذشت
سالها پيش از آن که رضاشاه به حکومت برسد، در عصر رونق صنعت چاپ و انتشار در ايران، خود به خود و به طور طبيعی، زبان فارسی تنها زبان اصلی و مهمی بود که کار نشر در شکل عمومی آن، با آن آغاز شده بود. و اين امر آن اندازه طبيعی و بديهی بود که جای چون و چرا نداشت، چرا که زبان ديگری را در ايران توان آن نبود که به عنوان زبان “نوشتار” برگزيده شود و اين جريان طبيعی بدون بخشنامه و امر و نهی، خود به خود سير خود را طی میکرد
من معتقدم ملی شدن صنعت نفت به ضرر مردم تمام شد و نهضتی بود که چه به لحاظ اقتصادی، چه به لحاظ سیاسی نه اهداف درستی را دنبال می کرد و نه عملا می توانست به آن اهداف برسد.
سال یکهزار و سیصد و نود و سه خورشیدی فرخنده باد!
اشکال روشنفکری این است که نظام مشروطه صد سال پیش را از انگلستان کنونی قیاس میگیرد. نظامهای آزادی آغازی دارند اما انجامی ندارند. به خلاف انقلابهای برای برابری که یکباره نظام تولید و قانونی کشور را نابود میکنند. آزادی تنها میتواند از نقطه صفر آن شروع شود.
نوار صوتیِ گفتگوی زنده یاد داریوش همایون در 21 نوامبر سال 1982 با واشینگتن دی سی بعد از درگذشت وی در اختیار ما قرار گرفته شد. در این گفتگو نیز مثل همیشه سخنان تازه و نشنیدة بسیار از وی خواهیم شنید!
از زمرة حرفهای درخورتوجه در سخنرانیهای ده شب یکی این است که: فرهنگ و ادبیات کلاسیک ایران با سد سانسور روبرو نبود؛ وگرنه که نمیماند (نک. مصطفی رحیمی. فرهنگ و دیوان). چنین حرفی اینروزها هم بر زبان اهل قلم میآید تا شاید به گوشِ سنگ سانسورگران فروبرود. در اینکه ماندگاری ایران وامدار فرهنگش و فرهنگش هم وامدار اهل اندیشه و قلمش بوده، جای شک نیست. آنچه بیهوده مینماید، چشمداشت ما از قدرتمداران برای شکستن سد سانسور است.
زبان فارسی چه از حیث شکل جاری آن به اصطلاح ملک طلق فارسها نیست، بلکه در واقع ساخته و پرداختة همه مردم ایران است. کافی است آثار “فارسی زبانها” را به همان معنای مورد بحث، یعنی در تمایز با “فارس” از فهرست ادبیات فارسی حذف کنیم تا ببینیم که از این ادبیات غنی، که این قدر به آن افتخار میکنیم، چه برجا میماند.
«چقدر زن بودن خوب است
آنگاه که زن
قلم را فتح میکند»
با راهحل… «آموزش به زبان مادری» خواسته یا ناخواسته باید در انتظار سرنوشتی نشست که فرجام آن تنها به بند کشیدن ناگزیر افراد متعلق به اقوام و محدود نمودن فضای زیست و تنگ کردن فضای آزادی عمل آنان در محدوده گروه قومی و رساندن زیست آدمیان به زیست ابتدایی است.
از هنگامی که انتشار آیندگان در خارج از کشور مطرح شد، برآن بودیم که سرگذشت دورهای را که روزنامه در ایران چاپ میشد با خوانندگان در میان بگذاریم. بخش نخست این «تاریخچه» را بیشتر خواندید. چندی پیش فرصتی دست داد تا با یکی از اعضاء شورای سردبیری آیندگان در دوران انقلاب و پس از آن به گفتگو بنشینیم…. پارههایی از گفتگوی طولانی با او را در زیر میخوانید.
نسل جوان ايران مدتهاست به ضرورتِ فراتر رفتن از خود و باريک شدن در افقِ دانايي دوراني که هر حادثه در آن رخ داده، انديشيده است؛ که براي دريافتن معناهايي که در هر پديده هست، بايد به کل ارزشهاي جامعه در آن بازة زماني نگريست، چنان که براي درک هر اثر ميبايد به افق زندگاني و جهانبيني و فرهنگ جامعه، و نه تنها آفرينندة آن اثر پرداخت.
پس از سي و پنج پاييز، پيرنگ اين کتاب در هيأت پروندهاي براي بازنگري ده شب شعر گوته، ريخته شد تا همراه بازخواني متنهاي ارائه شده در آن شبها، فضاي چيره بر روشنفکري آن دوران و ذهنيت جامعه را از نگاه امروز روزنامهنگاران، شاعران و نويسندگان آن نسل و نسل جوان امروز ايران ارزيابي کند.
من در ایران زبانم را آموختم و ریشه ی عشق به این زبان و فرهنگ در آن دیار در من جوانه زد و پرورش یافت. تا زبانم به پارسی می چرخد ایران را فراموش نخواهم کرد.
آن چه مللمتحد را از نظر سیاسی بدین درجه بیاعتبار کرده تنها شرایط ایجادش نیست که تقریباً از همان روز نخست با جنگ سرد و تقسیم جهان به دو اردوی متخاصم و یک به اصطلاح جهان سوم ـ که نه تعریف مشخصی داشت و نه سیاست مشخصی ـ همزمان گردید. کار در شرایط جنگ سرد از همان آغاز، مصالحه تا حد فراموش کردن اصول و جانبداری از طرف قویتر را وارد رویههای مللمتحد کرد.
هنگامی که به بخش بزرگتر سخنان و نوشتههای ایرانیان خارج مینگریم به شگفتی میافتیم؛ از اینکه هیچ کس خطا نرفته است. در هیچ گذشتهای عیبی نبوده است. اما چنانکه میبینیم همه زیان دیدهاند، اگر همه، چنانکه میگویند و مینویسند، برحق بودهاند پس چرا ما در اینجائیم؟
محیط فرهنگی ایران، تقریبا به طور کامل در سلطة چپ بود ـ از ۱۳۲۰ تا همین اواخر. آیندگان کوشش کرده بود دست کم یک سرمشق فکری غیرچپ ارائه بدهد. چپ احساس خطر میکرد که این موقعیت انحصاریش از بین خواهد رفت. بنابراین، به صورت از پیش تصمیم گرفته، با این روش آیندگان درافتاد.
تبعید یعنی دیگر هیچ جای جهان نبودن، یعنی تمام خاک، گم بشود. تبعید، منگ میکند اسفندیار. اگر نلولی منگ میشوی و من نمیلولم. نه لابه لای دیسکوبروها نه بین سیاسی و چریک و جاسوس و دین عوض کرده و درویش و یوگی و هنرمند و سلطنتطلب و شوت و سیاه مست و نشئه و علاّف و لوطی و رقاصشان. جایم خیلی تنگ است اسفندیار.
آنقدر بنفشه بودیم که گلدان های لب حوض
یکی یکی اقتدا می کردند به عشق ما
ماه به حنجره ی آب می ماسید
من با انوشیروان مصطفی رهبر جنبش گوران یک گفتگوی مفصل و سه چهار ساعته داشتم. ایشان میگفتند «طی بیست سال اخیر که خودمختاری در کردستان عراق به وجود آمد نسل جدید ما الان اگر بخواهد با هم میهن خود گفتگو کند به مترجم نیاز دارد.» و این نگران کننده است. فقط افراد میانسال به بالا در اقلیم کردستان به زبان عربی مسلط هستند. فکر کردید اگر این نسل منقرض شود چه اتفاقی خواهد افتاد؟! یک ملت جدا از دنیا و فاقد پتانسیل و مهارتهای فرهنگی و زبانی تحویل جهان بدهیم؟! خودمان را در ارتباط با شعارهای براق گول نزنیم. به صورت فراگیر و همه جانبه خواهان آموزش زبان کوردی در کنار زبان ملی بشویم ولی ملتمان را با هر قیمتی که هست از زبان و فرهنگ واحدی که میتواند آنها را بههم پیوند بدهد و به جهان وصل کند، محروم نکنیم. چون آنها که این کار را کردند الان پشیمانند و میخواهند برگردند.
بازخوانی ده شب بهکوشش ماندانا زندیان «نسل جوان ايران مدتهاست به ضرورتِ فراتر رفتن از خود و باريک شدن در افقِ دانايي دوراني که…
پیش از هر چیز گذاشتن بار ملامت تنها بر حکومتها، رژیمهای سیاسی و قانونهای اساسی درست نیست. این رویکرد به آسانی میتواند صرفا یک سلاح سیاسی بشود. حقوق از آن مردم است، و مردم متن و بستر هر چه در جامعه یگذرد هستند. آنها تا هنگامی که پارهای دگرگونیها در بخش مهمی از فرهنگ خود، از جمله رویکرد به مذهب، و به ویژه در فرهنگ سیاسی خود ندهند قربانیان سهلانگاری و واپسماندگی خویش خواهند بود.
آنچه که پشیمانم از آن، این است که ضعف بنیادی و پوسیدگی درونی نظامی را که در آخرین روزها و سالهایش به آن پیوستم، یعنی به درونش راه یافتم را نفهمیدم و احساس نکردم. و فرصتهای بسیاری را از دست دادم. شاید پشیمانی دیگرم اینجاست که وقتی رفتم به درون دستگاه قدرت به مقدار زیادی شیفته قدرت و ظواهرش شدم …
این ادراک ابتدائی از ازدواج که هر کودکی به شرط داشتن توانائی جسمانی میتواند مسئولیتهای زندگی مشترک را بپذیرد ناشی از شرایط جامعهی عقبافتادهای بود با اکثریت قریب به اتفاق بیسوادان که در آن جنبههای پیچیدهی روابط اجتماعی اصلاً شناخته نبود و رشد و بلوغ را در تظاهرات جسمی آن تشخیص میدادند و انتظارات مردم از یکدیگر به حداقل بود و نبودن ارتباطات کسی را در معرض هیچ تغییر قابل ملاحظه قرار نمیداد.
انتشار آلبوم «عجملر» یکی از اتفاقهای مهم عرصه موسیقی در سال جاری است. پیش از آنکه بحث کیفیت و زیباییشناسی اثر مطرح باشد، بعد تاریخی اثر اهمیت فراوانی دارد. «عجملر» برآمده از مکتوباتی متعلق به موسیقی دوران عثمانی همزمان با دوره صفوی در ایران است.
آقای آشوری، توضیح ماهیتی را نتوانستن، نافی آن ماهیت نیست!
وارد آمدن لطمههای شدید به حیات فردی و اجتماعی مولفان، عدم احساس امنیت شغلی، توقف چرخۀ نشر، ورشکستگی ناشران مستقل و غیردولتی، توقف گردش آزاد اطلاعات در جامعه، ممانعت از ارائۀ خلاقیتهای فکری، آثار قلمی و اندیشههای نو به مخاطبان و جایگزین شدن ادبیات نازل به جای ادبیات جدی، فقدان چند صدایی در جامعه و تحمیل و تعمیم سلیقۀ فرهنگی و به طور کلی ایدئولوژی نهاد قدرت از تبعات ویرانگر سانسور در جوامعی نظیر ایران است.
دشنامهای شاملو به شاهنامه هنوز از یاد نرفته است و کسانی هنوز سنت دشنامگویی وی را ادامه میدهند. داریوش آشوری البته ظاهراً به صراحت ناسزاگویی آشکار را پیشه نمیکند، … اما در برابر پرسش از علت تداوم کشور و ملت ایران، خود را به ندانستن میزند و میگوید…
مهشید امیرشاهی برای دریافت جایزة سالانة بیتا که به هنرهای ایرانی اختصاص دارد، روز جمعه پانزدهم نوامبر ۲۰۱۳ مهمان دانشگاه استنفورد در کالیفرنیا بود. این جایزه به پاس کمال و نوآوری و تأثیر گستردة آثارش، آزادگی و شرافت هنری و حقیقتگویی خودش و نیز کوششهای او در راه احقاق حقوق زنان، در روز جمعه پانزدهم نوامبر ۲۰۱۳ به خانم مهشید امیرشاهی تقدیم شد.
در این منطقهای که ما قرار داریم، ایران، با همه تنوع قومی، زبانی و فرهنگی، ملت است و یکی از کهنترین کشورهایی است که ملت شده است. اینها را بر سبیل اشاره آوردم تا توجه شما را به نکتههایی در پیچیدگی نام ایران ـ یعنی ایران به عنوان یک مفهوم ـ جلب کنم.
تفاوت عمدهای که ميان مدرنيته با مدرنيزاسيون يا نوسازندگی است از همان آغاز يا فهميده نشد، يا به فراموشی افتاد. مدرنيته فرايند دراز و ژرف تغييرات ريشهای در فرهنگ و ارزشهاست؛ …مراد از مدرنيته جهانبينی تازهای است که بر پايه خردگرائی (راسيوناليسم)، عرفيگرائی (سکولاريسم) و انسانگرائی (هومانيسم) ساخته شده است. مقصود از مدرنيزاسيون شيوه تازهای در سازمان دادن زندگی است؛ فرايندِ آوردن نهادها و زيرساختهای مادی و فرهنگی به جامعههای سنتی و بنا بر تعريف واپسمانده است….
ملت زندهی محروم از آزادی، بیماری است که جز به داروی آزادی به هیچ دارویی به نمیشود. این خطاست و کاری ابلهانه که برای مریض محتاج طبیب و دوا و غذا به جای تهیهی وسایل شفا، بازیچه بخرند و تفرجگاه بسازند و قصه بگویند.
زبان ماندلا زبان آزادی از قهر و خشونت و کینه توزی زمانه بود و عجب نیست که این سخن در گوش جان مردمی که اکنون دیگر نه کینتوزی پنهان بلکه صورت عریان آن را به چشم می دیدند و به جان می آزمودند نشست و اثری برجا گذاشت که هنوز درباره آن حکم روشن نمی توان کرد.
جدا شدن فلسفه عملي از فلسفه نظري امري است كه در تاريخ فلسفه به راحتي ميتوان آن را يافت. وقتي فلسفه از عمل جدا ميشود، ديگر فلسفه نيست. چنانكه وقتي عمل از نظر جدا ميشود، عمل نيست. فلسفه بي فرونسيس قوام پيدا نميكند.
بیضایی گفت افکار عمومی را میشود همواره در سطحی قرارداد که خود این وضعیت مانع رشد فرهنگی شود و خود افکار عمومی نیز در زمانهایی نقش سدّی را در برابر تحول ایدهها و اندیشههای مترقی بازی کنند.
این موضوعی است که شاید ما کمتر به آن پرداختیم زیرا همیشه فشار از بالا مانع از آن میشد که بر خودمان متمرکز شویم.
کارنامه نزدیک به سه دهه انقلاب فرهنگی، یعنی سیاست در کار علم کردن، بیش از آن منفی است که کسی بتواند درباره آن ماجرایی کند. باید طرحی نو درانداخت. در رأس این طرح نو رفع مزاحمت اهل سیاست از مدیریت نظام علمی دانشگاه است. البته، این قاعده آغاز کار است و آنگاه باید به آسیبشناسی جدی نظام دانشگاهی پرداخت، با اهل علم و استادان برجستهای که اهل علم آنان را برجسته میدانند و نه نظام دیوانی دانشگاه. تنها در این صورت راه برای اصلاحی اساسی هموار خواهد شد و الا فلا!
جنگ در خاورمیانه نزدیکتر از آن شده است که بود. از هر دو سو با شتاب تمام فاصله میان حالت نه صلح نه جنگ را با جنگ تمام عیار میپیمایند.
«مرگ اگر مرد است، آید پیش من / تا کشم خوش در کنارش تنگتنگ / من از او جانی برم بی رنگ و بو / او ز من دلقی ستاند رنگرنگ» مولوی
فایننشیال تایمز: آقای رفسنجانی 79 ساله در یک مصاحبهای نادر اعلام کرد که توافق موقت روز یکشنبه سختترین گام بود زیرا به معنای فایق آمدن بر چندین دهه بیگانگی دیپلماتیک با آمریکا بود که از انقلاب اسلامی سال 1979 شروع شد.
مبتنی کردن عملی به عمل دیگری، ما را از توجه به ماهیت افکار و عمل خویش باز و از بررسی ریشهای فرهنگ خود دور داشته و خالی از تأثیر بیدارکننده است. در دایرهٔ بسته این نوع روش بحث میتوان تا ابد پا برجا ماند و انگشت اتهام را همواره به سوی دیگری نشانه رفت و از نگاه کردن به خود پرهیز داشت. طبیعیست نیروهای حقمدار گریزان از اصل پذیرش مسئولیت از چنین روش «گفتوگویی» به غایت استقبال میکنند. طبعاً استقبال نیکفر از پاسخ به نوشتة گنجی از آن روست که این زبان و این گونه رویکرد به مسئله را بهتر میفهمد.
کانون نویسندگان حتی نتوانست از آزادیهای بدوی انقلاب بهره بگیرد و جای خودش را محکم کند، چون در حقیقت در آنچه میگفت، ریشه نداشت. انسان وقتی تنها در حمایت از یک ایدئولوژی، یا مخالفت با یک نظام و یک سیستم سخن میگوید، ارزشهای واقعی ـ یا بیارزشیهای واقعیاش ـ پنهان میماند.
سخن من تحت عنوان «آرمانگرایی در شعر پارسی» تعمق و تدقیق است تحلیلی در یکی از عناصر دوگانه شعر که محتوی نام گرفته، و قسمتی از بحث نسبتاً مفصلی است که جزئی دیگر زیر عنوان « اخلاق آرمانی در شعر پارسی» بدان افزوده میشود.
مترجم کلوسکو، در مصاحبهای در پاسخ به ایراد من بر ترجمهی بیرویهی «civil society» به «جامعهی مدنی» به درستی گفته است که مترجم باید تاریخ مفاهیم را بداند. تردیدی در درستی این ادعا نیست! اما اگر بخواهم مهمترین ایراد ترجمهی دیهیمی را در یک مورد خلاصه کنم، به نظر من، این است که مترجم در بیاعتنایی کامل به تاریخ مفاهیم ترجمه میکند.
اشکال عمدهای که در ترجمهی فارسی فصل نخست وجود دارد، اعتماد به ترجمهای کهن از عهد جدید است و معلوم نیست که مترجم بر پایهی چه اجتهادی ترجمهی کهن را به ترجمهی جدید، که چنان که با آوردن آیههایی به زبان اصلی نشان دادم دقیقتر است و با متن بیشتر مطابقت دارد، ترجیح داده است.
اگر مترجم تا این حد متفنّن نمیبود، ترجمهی کتاب کلوسکو در زبان فارسی میتوانست مغتنم باشد و پس از سه دهه فرمانروایی بلامنازع «خداوندان اندیشهی سیاسی» و اتلاف وقت دانشجوی ایرانی، جانشین مناسبی (البته در حدِ دانشگاههای ایرانی) برای آن باشد.
مترجمین سراغ کتاب هایی می روند که از عهده ی آن برنمی آیند و حاصل کار طبیعی است که بد خواهد بود؛ ولی به چه دلیل مترجمین جذب این گونه کتاب ها می شوند؟ چون این کتاب ها ابهت دارند و مردم می گویند مثلاً این شخص مترجمِ راولز یا هگل است.
او برای تو / فقط یک نفر دیگر است / یک نفر دیگر / که در زندان مرد!
اگر قصد بالاکشیدن اعتبار «دگراندیشی» انسانهائیست که در دهه شصت محکوم به نابودی شدند و یا اگر نیت، برکشیدن اصل و ارزش «دگراندیشی» به عنوان یک حق و دفاع از این حق بر بستر آن واقعه فاجعهبار تاریخی بوده است، باید پرسید؛ آیا هیچ پردة ابهام و تردیدی به این ضخامت میشد بر معنای اندیشه که مقدم بر «دگراندیشی» ست افکند؟… یا فزونتر از این بیعدالتی، میشد بر «حقوق» از دست رفتة آن انسانها وارد نمود؟
آمریکاییان خود پیش از همه متوجه نابرابری قدرت اقتصادی با قدرت سیاسی ـ نظامیشان شدهاند. و دورنگرترینشان هشدارها را سر دادهاند که آمریکا بر راه ابر قدرت سیاسی ـ نظامی پیش از خود، اسپانیا و فرانسه و انگلستان، میرود. در واقع نشانههای زوال در این اقتصاد و جامعه پدیدار است.
کار اصلی حزب تجهیز نیروهای یک جامعه بخاطر رسیدن به هدفهائی است که برای آن جامعه اهمیت دارد. در جامعهای مانند ایران، شرکت عملی در مبارزه برای توسعه را باید هم به عنوان یک هدف و هم به عنوان عالیترین تاکتیک مبارزه حزبی به منظور متشکل کردن گروههای بزرگ مردم تلقی کرد.
پگاه آهنگرانی، دخترجوان هنرمندمان در زندان است تا به همۀ مردان هنرمند ما درس غیرت، شجاعت ـ و از همه مهم تر ـ درس هنر و هنرمندی بدهد.
Jostejo dar ghanoun Eslahshode
سخت است سکوتت را از جیغ و جنون پس نگیری و / از گلوی صدایت بترسی وُ / در سوگِ قبرهای بیسطر نفس بکشی؛ / سخت است…
خط ما ویژگیهای شکلنگاری دارد… خط هرقدر بیشتر بتواند به کلمه شکل و فرم معین بدهد زودتر خوانده و نوشته میشود… از مزایای خط فارسی کوتاه نویسی کلمات و «اقتصاد مغزی» آنست
«… سرزمین ما هرگز با نسل جوانی این گونه آگاه و پیشرو رو به رو نبوده است. اگر این حرکت اعتراضی به خشونت و بیرحمی نظام حاکم ببازد و به کژراهه افتد، اگر این نسل به هر دلیل ناامید شود، واپس رفتن هر تلاش آزادی خواهانه و نوگرا بر خاک ما چنان چشمگیر خواهد بود که شاید نسلها بگذرد و فرصتی برای مرور حکایت تلخ افول جان و روان و اندیشه و عاطفۀ انسانهایی که در یک قلمرو جغرافیایی به نام ایران، رواداریشان را به بیاخلاقی جمعی سیاست باز باختند، باقی نمانَد…
معنای عدالت در ایدئولوژیهای انقلابی دکتر حسن منصور اردیبهشت ۱۳۹۰ ــ «عدالت» یکی از مفاهیم کلیدی انقلاب اسلامی و پایه اصلی ایدئولوژیهای…
جامعه مدنی، دولت دمکراتیک و شکوفائی اقتصادی دکتر مهرداد پاینده فروردین ۱۳۹۰ ــ شما از جمله اقتصاددانانی هستید که به رویکردها و…
سوسیالیسم دمکراتیک شالودهی آرمانی سوسیال دمکراسیست! دکتر مهرداد پاینده فروردین ماه 1387 ــ بخش مهمی از چپ ایران پس از سربرآوردن از…
بحران اقتصاد آزاد یا بحران اقتصاد سیاست زده؟ دکتر موسی غنینژاد اردیبهشت ماه 1388 ــ «بحران از ماهیت سرمایهداری برمیخیزد» جمله ایست…
معرفتِ علمی؛ تلاش بیپایان حقیقتِ مطلق؛ افق دست نیافتنی دکتر موسی غنینژاد تیر ۱۳۸۱ ــ در بحثهای سنت و مدرنیته، ضرورت وجودی،…
جایگاه فرد در اندیشه مدرن دکتر موسی غنینژاد اسفند ۱۳۸۰ ــ جناب آقای دکتر موسی غنینژاد، از بررسی آثار، تألیفات وگفتگوهای انجام…
گفتمان غربزدگی: طغیان روشنفکری جهان سومی برای بازگشت به «خود» داریوش آشوری تیر ۱۳۸۸ ــ نوشتههای شما در دورههای مختلف نشان میدهند…
نگاهی به گذشته و امکان گزینشهای دیگر ـ نگاهی به کتاب «در تیررس حادثه» حمید شوکت دی ماه 1386 ــ از قطعهای…
مروری بر جریان و تحولات ملی شدن صنعت نفت ایران دکتر پرویز مینا مرداد ۱۳۸۲ ــ مسئله استیفاء حقوق ملت برمنابع نفتی…
نهضت ملّی نفت در ترازوی داوری تاریخی دکتر حسن منصور مرداد ۱۳۸۲ ــ نفت این مادة پراهمیت، بیش از سه ربع قرن…
استراتژی سنجیده در ساماندهی همسنگِ اقتصاد و سیاست (جهانی شدن و جایگاه ما در جهان) دکتر حسن منصور آبان ۱۳۸۱ ــ شما…
یازدهم سپتامبر؛ انفجار یأس و ترس و نفرت (جهانی شدن و جایگاه ما در جهان) دکتر حسن منصور شهریور ۱۳۸۱ ــ اگر…
جهانی شدن و جایگاه ما در جهان دکتر حسن منصور تیر ۱۳۸۱ ــ جناب آقای دکتر منصور؛ امروز شما در کمتر نقطهای…
ملت تنها یگان فراگیر بخشهای جامعه فرهاد یزدی دی ۱۳۸۷ ــ در بسیاری از نوشتههای شما تکیه بر حفظ منافع ملی پررنگ…
منافع ملی ایران و تحولات جهان فرهاد یزدی اسفند ۱۳۸۱ ــ آقای فرهاد یزدی؛ اخیراً کتابی تحت عنوان «بایدهای سیاست خارجی ایران»…
انـزوا طلبی و بیگانه ستیزی در پـوشش «استقلال طلبی» دکترموسی غنینژاد اردیبهشت ۱۳۸۲ ــ آقای دکتر غنینژاد از اینکه مجدداً دعوت ما…
«بخشودن و فراموش نکردن»، دعوتنامهای به پالودن وابستگان از پلیدی رژیم دکتر مهرداد پاینده آبان ۱۳۹۰ ــ در آخرین گفتگو اشارهای گذرا…
کاستیهای نظری طرح «بخشودن و فراموش نکردن» دکترآرش جودکی آبان ۱۳۹۰ ــ شما در دو نوبت داوطلبانه در بحثی شرکت کردهاید که…
قتلهای ناموسی، سنگسار و… آینه سقوط اخلاق انسانی نیلوفر بیضايی تیر ماه ۱۳۸۸ ــ چندی پیش صفحات روزنامههای سراسر آلمان محل بازتاب…
به پاس مبارزات زنان، پیشگامان جنبش مدنی ایران! نیلوفر بیضایی فروردین ماه 1386 ــ سرکار خانم بیضایی پیش از هرچیز باید بگویم…
«سه نظر در باره یک مرگ» نیلوفر بیضایی دی ماه ۱۳۸۰ ــ سرکار خانم بیضائی، خسته نباشید بابت فعالیتهای ارزشمندتان و همچنین…
دخترِ زمانه و زبانِ سرزمین مهشید امیرشاهی آذر ۱۳۸۲ ــ خانم امیرشاهی در مجموعهٌ گفتگوهای پیشین سعی کردیم در فضای فکری شما…
دشواری زیستن در آزادی مهشید امیرشاهی اسفند ۱۳۸۱ ــ سرکار خانم امیرشاهی شما در پاسخ به نظر خواهی ما، در مفهوم «استقلال»،…
گُورِ آزادیِ زنان در انقلاب اسلامی و حکومت دینی مهشید امیرشاهی دی ۱۳۸۱ ــ سرکار خانم امیرشاهی، از نظر ما بررسی ماهیت…
آزادی ستیزیِ انقلاب اسلامی و «آزادیخواهیِ» روشنفکران مهشید امیرشاهی آبان ۱۳۸۱ ــ سرکار خانم امیرشاهی قبل از آغاز این بخش از گفتگو،…
ایران چیزی جدا از همه ایرانیان نیست ساسان مسیبی دی ۱۳۸۷ ــ در سالهای اخیر شاهدیم؛ بر سر مفهوم «کشور ایران» و…
پیشرفت نقطهچین ایرانیان در دفاع از میهن حسن یوسفی اشکوری آبان ۱۳۸۹ ــ در سالهای نخست تشکیل جمهوری اسلامی، شما نیز هرچند…
میزان تنها غلبه بر رژیم دیکتاتوری نیست! دکتر مهرداد پاینده شهریور ۱۳۹۰ ــ هنگامی که جنبش سبز پدیدار شد که حدوداً دو…
پیوندی نیرومندتر از هر گفتمان دکتر مهرداد پاینده شهریور ۱۳۸۹ ــ با توجه به اینکه شما بخش بزرگتر زندگی بسیار فعال اجتماعی…
آشفتگیهای مفهومی بیرون از «خاک مهربانان» دکتر محمدرضا خوبروی پاک آبان ۱۳۸۹ ــ در آثار منتشره و همچنین تحقیقاتی که در دست…
در ایران، قومی به نام قوم ایرانی وجود ندارد محمدرضا خوبروی پاک دی ۱۳۸۷ ــ شما در فصلنامه تلاش ۳۰ در مقالهئی…
مجلس اول و اهمیت “قانون انجمنها و تشکیلات ایالات و ولایات و دستورالعمل حکام“ دکتر محمدرضا خوبروی پاک مرداد ۱۳۸۵ ــ ما…
گذار از فراز و فرودهای تاریخ ایران حفظ یگانگی ملی و چندگونگی قومی دکتر محمدرضا خوبروی پاک اسفند ۱۳۸۴ ــ با اوجگیری…
دوران رضاشاهی در آینه مطبوعات پرفسور گوئل کهن مرداد ۱۳۸۴ ــ مطبوعات بعنوان «منابع دست اول» عبارتی است که شما در گفتگوی…
رضاشاه محصول انقلاب مشروطه بود پرفسور گوئل کهن مهر ۱۳۸۳ مطبوعات نمایة حقایق تاریخ ــ دکتر کهن، علاقمندان به تاریخ یکصدسال گذشته…
دل نگران ایران تا لحظة آخر تیمسار فریدون جم مهر ۱۳۸۳ ــ به نظر میرسد حمله متفین و نقض بیطرفی ایران با…
زبان فارسی، فقط یک زبان نیست بلکه روح و جان ملتی ۲۵۰۰ ساله است که ایستاده و از پس دهها حوادث، همچنان بر جا مانده است. خوب است بدین نکته توجه دهیم که ایران طی ۱۳۰۰ سال اخیر، حتی یک نظریهپرداز خلافت ندارد. در حالیکه در سایر نقاط جهان اسلام متفکران اخوان، سلفیها و طالبان را میبینیم که همگی در پی احیای خلافتاند، اما ایرانیان همواره در پی یک شاه آرمانی بودهاند که محور اندیشه ایرانشهری محسوب میشده است. به تعبیر حافظ، همه سموم آمدند و رفتند اما یاسمن بر جای خود با قیست».
کسروی و تاریخنگاری انتقادی دکترحسن منصور مرداد ۱۳۸۴ ــ ذهن فعال و دید دقیقِ سیداحمد کسروی تبریزی را به جامعه از نوجوانی…
گذار از ژرفای عقب ماندگی به زندگی انسان امروزی دکتر حسن منصور مهر ۱۳۸۳ ــ از بد روزگار نخستین رودرروئیهای ما با…
سربازی ساده با صفات پادشاهی بزرگ دکتر علینقی عالیخانی مهر ۱۳۸۳ ــ ما در بررسی دوران مورد نظرمان یعنی از ۱۲۸۵ تا…
«بچههای رضاشاهی» و مسئله توسعه و نوسازی ایران دکتر علینقی عالیخانی فروردین ۱۳۸۳ ــ یکی از قدیمیترین نامها و چهرههائی که در…
