سرچشمههای تدوین تاریخ ایران
سرچشمههای تدوین تاریخ ایران دکتر جلال خالقیمطلق مرداد ۱۳۸۴ ــ در ابتدا اجازه میخواهیم، به مناسبت انتشار ۶ دفتر از ۸ دفتر…
سرچشمههای تدوین تاریخ ایران دکتر جلال خالقیمطلق مرداد ۱۳۸۴ ــ در ابتدا اجازه میخواهیم، به مناسبت انتشار ۶ دفتر از ۸ دفتر…
«خدمت به میهن» سنت روشنفکری دوران رضاشاهی استاد احسان یارشاطر مرداد ۱۳۸۴ ــ جناب استاد، ما دفتری در دستور کار و تهیه…
تداوم و پویايی فرهنگی دکتر جمشید بهنام تیر ۱۳۸۸ ــ در مصاحبهها، عموماً تلاش ما مقایسهای است میان دیگاههائی که اهل فکر…
مشروطیت، مرحلهای در سیر تکوینی تجددخواهی دکتر جمشید بهنام مرداد ۱۳۸۵ ــ جناب آقای دکتر بهنام، پس از گذشت یک سده از…
دوران رضاشاه و تحولاتِ چشمگیر جامعة ایران دکتر جمشید بهنام مرداد ۱۳۸۴ ــ آقای دکتر بهنام، اجازه دهید ابتدا برداشت کلی خود…
نسل تقیزاده و بازیابی هویت تاریخی و فرهنگ ملی دکتر ماشاءالله آجودانی مرداد ۱۳۸۴ ــ آقای آجودانی در آستانة صدمین سال انقلاب…
ایران در سالهای ۱۲۸۵ تا ۱۳۲۰ دکتر ماشاءالله آجودانی مهر ماه ۱۳۸۳ ــ ما در تلاش خود برای بهبحث گذاشتن یک دورة…
درباره آراء و شخصیت آیتالله منتظری دکتر محسن کدیور اردیبهشت ۱۳۹۰ ــ ما درگذشت آیتالله منتظری، را در همان هنگام، «ضایعة بزرگی…
حوزه گفتگوی سیاسی جامعه سکولار حوزه دین نیست محمد امینی بهمن ۱۳۸۶ ــ آقای امینی شما در مطلبی تحت عنوان «فدائیان اسلام…
حکومت قانون و قانون اساسی مشروطه ـ تضاد تاریخی دونگاه دکتر محمدرضا خوبروی پاک فروردین 1390 ــ اخیراً رسالهای تحقیقی شما «جستجو…
تاریخ پیدایش نظم حقوقی در ایران گذر از قانون فقهی به نظام عرف قانونی دکتر محمدرضا خوبروی پاک بهمن ۱۳۸۶ ــ با…
ضرورت نقد بنیادی: آغاز از همان نخستین گزارة «حق فرمانروائی از آنِ خداوند» حسن یوسفی اشکوری اردیبهشت ۱۳۹۰ ــ ما در این…
«میوه ممنوعه» حکومت مذهبی: تجربه تلخ ما و جنبشهای جدید جهان عربی ـ اسلامی حسن یوسفی اشکوری فروردین ۱۳۹۰ ــ تجدید انتشار…
«ای عزیزم در اگر نتوان نشست» حسن یوسفی اشکوری اردیبهشت 1389 ــ در مطلبی که اخیراً در سایت شخصی خود منتشر و،…
فربهی دین و خروج از کرسی اخلاق، معنویت و عدالت گفتگو با حسن یوسفی اشکوری بهمن ۱۳۸۶ ــ در بحثهای امروز ما…
پارادوکس مشروطهخواهی روحانیون حکومت عرفی با اذن فقها حسن یوسفی اشکوری مرداد ۱۳۸۵ ــ جناب آقای اشکوری با سپاس از شما بابت…
گسترة اقتدار دین در حیات اجتماعی ایرانیان دکتر جواد طباطبائی دی ۱۳۸۱ ــ در آستانه بیست و پنجمین سال انقلاب اسلامی قرار…
درآمد دفتر حاضر جلد دومِ “در جستجوی پاسخ” است که دفتر نخست آن، شامل همهی گفتگوهای من با زنده یاد داریوش همایون، سال…
لیبی با کمتر از دو میلیون جمعیت، آن هم بیشتر از عشایر بدوی، بدون هیچ سنت و سابقهای که به کار ادارهی یک جامعه نوین بیاید، با درآمد افسانهای نفت که ناگهان برآن نازل گردید و هیچ حکومتی در لیبی نمیتوانست در طول تنها چند سال از عهدهی جذب و کنترل آن برآید، کشوری نیست که با تغییر رژیم تغییرات انقلابی در آن بتوان داد.
برای ما اقبال آشنائی با هما زاهدی دیر بدست آمد، و هنگامی که فراهم شد، هنوز با سابقههای ذهنی از پیش ساخته شده همراه بود و زیر تأثیر چند رخداد تاریخی و چند نام و نسب و بیش از همه در پرتو حضور پررنگ و پرنفوذ همسرش داریوش همایون قرار گرفته بود. هالهها و فاصلهها هر چند پس از درگذشت داریوش همایون به ضخامت و دوری گذشته نماند، اما فرصتِ از میان رفتن را نیز به کمال نیافت. زمان بس کوتاه و مسافتها بس بلند بود. با وجود این کفایتِ فرصت آنقدر بود که ما را از لابلای گفتگوهای بیشمار و مداوم، با بانویی بزرگمنش، با گذشت، فداکار و وفادار آشنا سازد،
«زبان زاییدۀ فکر است و هر چه فکر توسعه پیدا کند، زبان تواناتر میشود و زبانِ توانا فکر را نظم میدهد.»
خبر درگذشت هما زاهدی بار سنگین غم را بر دلمان نشاند! درگذشت هما زاهدی، همسر ارجمند داریوش همایون و پشتیبان گرانقدر بنیاد دایوش همایون…
شاعر کسی نیست که به کلمات وزن و قافیه میدهد، مثل اینکه حساب و نظامنامهای ادارهای را به نظم آورند. این کار جز اتلاف وقت و فشار بی فایده به مغز آوردن چیز دیگر نیست، در صورتیکه شاعر باید مطلب عادی را، که علم و فلسفه آنطور موثر بیان نکرده، بیان کند و گاهی از اوقات بهتر به ثبوت برساند.
ایران راه انتخاب را بر خود نبسته است. مصالح ملی راهنمائی برای سیاست خارجی آنست. رابطه با هر کشوری به سود ایران باشد، بدون توجه به آن چه دیگران ممکن است احساس کنند، برقرار خواهد شد و تا حدی که به این مصالح خدمت کند پیش خواهد رفت. ایران به همگان فهمانده است که بر راه خود میرود و هیچ کس نباید توقع بیهوده از آن داشته باشد.
چپها سالها فکر میکردند کلید حل معضلات جوامع بشری در دستشان است و شاعران و نویسندگان چپ هم به دنبال این تئوری با شور و هیجان این آرمانگرایی را تبلیغ میکردند. منتها وقتی خود تئوریها زیر سوال رفت یا دستکم مورد تردید یا مورد بازبیبنی قرار گرفت نقش هنر و ادبیات هم در این عرصه کمرنگ شد. الان دیگر آن نوع از ادبیات به نیاز جامعه پاسخ نمیدهد. برای روشنفکر دهه 50 مسلم بود که مشکل زیربنا و روبناست. اما امروز تقریبا برایش روشن شده که چنین خبرهایی نیست که زیربنا اگر عوض شد روبنا هم عوض میشود.
برای ما پس از آن همه تجربههای گران، شانزدهم شهریور 67 جز آنچه داریوش همایون در آخرین خطوط مقاله خود نوشته است، نیست:
«روز بیداری ما بر بیهودگی خونبار همه اندیشههای مطلقگرایانه و حقمدار است. کسانی را که گلویشان از عربدههای انتقامجوئی خسته نمیشود باید واگذاشت که همچنان بر فاصله خود با ملتی که از جهان مردة مرگپرور آنان بیرون میآید بیفزایند.»
نسرین ستوده ساعتی پس از آزادی:«به من گفتند آزاد هستی؛ ما میخواهیم همه زندانیان آزاد شوند»
من پنج راهکار يا دستورالعمل دارم برای رسيدن به هدف و مقصود. ۱- با کسی که برايتان اشکالتراشی کرده با احترام رفتار کنيد. ۲- در ضمن احترام گذاشتن جوری با ظرافت به او بفهمانيد که بيش از او میدانيد و تجربهتان بيشتر است. ۳ – صبور باشيد. صبوری همراه با لبخند. ۴- گاهی با او رابطه انسانی برقرار کنيد و فراموش کنيد که او فعلا در تقابل با شماست. برای خودم اتفاق افتاد که طرف چپ دست بود و گفتم روانشناسان میگويند چپدستها باهوشاند. لبخندی زد و يخ بين ما شکسته شد. ۵- آرامآرام در ضمن صحبت به او آموزش دهيد. آنها تشنه آموختناند.
روشنفکر را تعریفهای گوناگون کردهاند، از سارتر که روشنفکری را با اعتراض یکی میدانست و مدتهای دراز در جهان سوم و در میان چپ شیک غرب رواج داشت تا هاول که وقف کردن خود به اندیشیدن در امور عمومی و گستراندن آن اندیشهها را ویژگی روشنفکر میشمارد. تعریف اول بیشتر کوشنده سیاسی از گونه معینی معنی میدهد که در برگیرنده هر بیمایه پر سر و صدا نیز هست. تعریف دوم اندیشهمند عملگرا را در نظر دارد.
رومانی در سیاست مستقل ملی خود از شبیهترین کشورها به ایران است. در اروپای شرقی تقریباً همان نقش را برعهده گرفته است که ایران در آسیای غربی.
برای نخستین بار در تاریخ جوایز ادبی ایران، جایزهای به شعر مهاجرت و تبعید اختصاص یافته است.
«براى آن كه زندگان به زندگى انديشه كنند، سنگنبشتۀ گور يكى از كهنترين انگيزههاست. سنگنبشتۀ گور میتواند اعتماد و اميدوارى را از ديوار گذشتهها به آيندگان انتقال دهد.» –پل الوار
دوم شهریور، زادروز مانا آقایی، شاعر، مترجم و پژوهشگر ادبی، است. مانا زادۀ بوشهر، دانشآموختۀ ایرانشناسی در دانشگاه اوپسالا (سوئد) و ساکن استکهلم است.
بالا از هیچ اثاث در هیچ جا نشان نمیدیدی الا در یک اتاق یک گاو صندوق گُنده، با در بازش، که خالی بود. گاو صندوقِ باز و خالی و گنده در آن اتاقِ لختِ بیدر و داغون بیجا و بیقواره و بیهوده مینمود، انگار تکذیب علت وجودی خود بود؛ انگار حتی اسمش هم بهش نمیآمد. از لای قاب سوختهِ پنجره، حیاط پیدا بود. پائین، زنی که کودکی به پشت کمر بسته بود با چادر دهاتی کهنه ش، با چوبدستی در لای پارههای کاغذ جستجو میکرد. شاید شنیده بود که تاراج میکنند اما وقتی رسیده بود که فرصت گذشته بود و خانه خالی بود، حتی اگر قصد و قدرت غارت داشت.
تجاوزاتی که برخی دولتهای اسلامی به یکدیگر مرتکب میشوند، وحدت اسلامی را به افسانهای بدل کرده است. طرحهای تجاوزطلبانهای که در خلیجفارس از جانب کشورهای معین سالهاست دنبال میشود؛ مبارزه بدخواهانه و کودکانه برای تغییر نامهای جغرافیائی؛ آزار اتباع ایران در برخی سرزمینهای عربی؛ همه نمونههائی از رفتار با یک کشور اسلامی از جانب پارهای کشورهای اسلامی دیگر است، آن هم کشوری که همواره از حقوق مسلمانان در هر جا دفاع کرده است.
عزیزم! شاعر بودن، خواستن در توانستن و توانستن در خواستن است. این هر دو خاصیت را باید زندگیِ او به او داده باشد. به عبارت دیگر میگویم بتواند بخواهد و بخواهد که بتواند.
روشنفکران و طبقه متوسط ایران میباید شهامت آن را بیابند که به نهتوی (اصطلاح م.امید) فرهنگ چیره هزار ساله، به ژرفای غارهائی که جهان تنگ نازیبای ما در آن گرفتار است، بروند و به قلب مسئله بزنند. مردم ما میباید دریابند که با منطق زیارت و نذر و نیاز و کتاب دعا و شهادت و انتظار ظهور؛ با شیوه تفکر سرسری و سطحی، و گذاشتن امداد غیبی بجای اراده آگاهانه؛ با زیستن در تناقض و باور به امور بیرون از قلمرو شعور و دانش و اخلاق، روزگارشان همین است
امروز در کشورمان روندهای پُرامیدی در حال قوامیابیاند که نخستین اشاره به نطفههای آنها بهعنوان جای پاهای استوار برای ساختن جامعهای نوین با روحیه، فرهنگ و سیاستی تازه، در برهههائی صورت گرفت که تصور آنها از سوی طبقه سیاسی تازه بدر آمده از تجربه انقلاب اسلامی، ناممکن مینمود. باز نویسی گفتگوی زیر با زندهیاد داریوش همایون در سالگردی دیگر از انقلاب مشروطه، نه تنها از آن روست که سخنان وی در این گفتگو چون همة گفتهها و نوشتههای دیگرش حامل اسباب شناخت جایگاه بلند انقلاب مشروطه در تاریخ ایران است، بلکه به ویژه و بطور خاص اشارهایست که وی به ضرورت «نسب شناسیِ» گرایشها و نیروهای سیاسی دارد که باید مبدا حضور اجتماعی خود را در انقلاب مشروطه بیابند. به این تعبیر انقلاب مشروطه این بار نیز آغاز حیات تازهِ یک جامعه نوین است که گوناگونی و رنگارنگی از نمودهای انکارناپذیر آن است. روند پذیرش و احترام به این گوناگونی و پیامدهای حقوقی و اجتماعی آن نه تنها در پیکر جامعه، بلکه در بالاترین سطوح قدرت حکومتی نیز میرود جای خود را بیابد.
مرشد ولى اله ترابى، پدر نقالى ایران، شنبه دوازدهم مرداد، در سن هفتاد و هفت سالگی، در تهران درگذشت
دکتر امین بنانی، استاد تاریخ و زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه یو. سی. ال.ای، یکشنبه بیست و هشتم ژوئیه دوهزار و سیزده میلادی، در شهر سانتامونیکا درگذشت. یاد ارجمندش، روشن و سربلند…
روزگار ما پیکار روایتهای گوناگون از تاریخ همروزگار است. هرکس روایت خود را تاریخ واقعی میداند و روایت دیگران را داستان. پس باید پیش از هرچیز پرسید رابطه میان داستان و تاریخ چیست؟ نوشته پیشرو کوششی است برای پاسخ به این پرسش.
دربارة نکتة دوم پرسش شما مبنی بر اینکه آیا «بحث ما بر سر دین… راه به جایی میبرد یا نه؟» بهاجمال این است که بحث دربارة دیانت، به اعتبار دیانت، بحثی در محدودة اندیشة دینی است و برای ما تنها از دیدگاه تاریخ اندیشه و در پیوند با آن اهمیت دارد. حدود و ثغور این بحث از دیدگاه تاریخ اندیشه را که منطق تاریخ اندیشه بر آن حاکم است، نباید با بحث اهل دیانت خلط کرد.
هنر باید بتواند ما را از مرزهای روزمرگی فراتر ببرد و ذهن نویسنده و تولید کنندهٔ اثر هنری زمانی که مرتب مشغول چگونگی بیان باشد، در دراز مدت فلج میشود و زبانش الکن. یا به کُد گذاری روی میآورد و یا واقعیت را ناقص بیان میکند و بدین ترتیب در تحریف آن با قدرت سهیم میشود.
نقل از: https://www.facebook.com/tirdad.bonakdar Mohamad Izadi : من یک نکته دیگر را هم نمی فهمم. تو چطور که اینقدر با سلطنتطلبهای فعلی بدی چطور…
این گفتگو بازنویسی مصاحبهای است که چند سال پیش با حضور چهار تن مصاحبه کننده در دفتر مجلۀ مهرنامه انجام شده بود. از آنجا که دسترسی به آنان ممکن نبود، و احتمال داشت که با موضعگیریهای مصاحبه شونده موافق نباشند نامهای آنان را حذف و تنها به ذکر «مهرنامه» به عنوان مصاحبه کننده بسنده کردهایم.
“در جستجوی پاسخ ـ دفتر دوم” شامل ۵۶ گفتگو با ۲۳ تن از ایرانیان اهل نظر، سیاست و ادب و هنر است که از میان حدود سیصد گفتگوی انجام شده با دهها تن دیگر از هممیهنان، در طول بیش از یک دهه، برگزیده و در یک اثر، مشتمل بر شش فصل، منتشر شد.
ما از این که صدای اصلاحطلبی رئیس جمهور جدید نیز چون ندای تعامل و گفتگو با جهانِ سیدمحمد خاتمی و فریادهای میرحسین موسوی در راه سلامت سیاست ایران، دستگاه فکری، فرهنگی و گفتمانی ملت را در راه تأسیس آزادی و استقرار دمکراسی، تکمیل کند و از نظر فرهنگی نهادینه گردند، در هیچ صورتی و با هیچ حسابی زیان نخواهیم کرد. فکر و فرهنگ که ساخته شود عمل هم خواهد آمد.
افراطگرایی و رادیکالیسم پرهزینه مدتهاست از نظر مردم حوزههای کردنشین به بایگانی تاریخ سپرده شده است. مردم حوزههای کردی با روشهای مدنی و دموکراتیک در پی ایفای حقوقحقه خود، همانند دیگر ایرانیان هستند. آیا زمان تجدیدنظر این احزاب و گروهها فرا نرسیده است؟ آیا نباید به سیاستهای غیرقابل انعطاف گذشته یعنی تاکید مصرانه بر روشهای قبلی با دیده تردید نگریست؟
شعر پیشرو شعری است که «این گونه که هست» را خوب بشناسد، و «آن گونه که باید باشد» را در خیال شاعرانۀ خود،به سان آرزوها و آرمان های انسانی بپروراند
خیلی از اقدامات علیه آزادی فضای مجازی که توسط افراد و نهادهای خاص صورت میگیرد، مقاصد خیرخواهانه ندارد. یعنی خیلی هم دلشان به حال اخلاق عمومی یا تهدیدهای این فضاها علیه جوانان نسوخته است. مقاصد سیاسی دارد. از آزادی موجود در این فضاها میترسند، دنبال محدود کردن اخبار هستند، و این محدود کردنها هم جواب نمیدهد. کاش طرفداران فیلتر کردن توضیح میدادند که در محدود کردن دسترسی مردم به کدام خبر موفق بودهاند؟
“سقوط آزاد” / به “ندا آقاسلطان” و لحظهای پیش از صعودِ آزادش
برای ما که در تبعید و در دورافتادگی از زادگاه و دامن میهن زندگی میکنیم و در سودای نزدیکتر کردن دل و جان بدان ـ همچون صدها هزار ایرانی دیگر ـ دمی آرام نداشتهایم، برای ما که نظارهگر دلنگرانِ سراسر تصویر آن چه که در کشور و پیرامون آن در جهان گذشته و میگذرد، بودهایم و در قیاسهای خود، که به ورزش فکری ایرانیان بدل شده است، تفاوتها میان ارج و مقام کشورها و ملتهای دیگر را با خویشتن ملی خود دیده و آنها را با هستی خویش در دو جهان گوناگون، لمس کردهایم، برای ما طبیعی بود که طرح دوبارهی پرسش جانسختِ “تفاوت در چیست”، مسیر تلاشمان را در جستجوی پاسخ بگشاید و به ما، خاصه به پرسشگر این دفتر، در این چند دهه عمر تبعید اجازه و امکان ندهد که داوطلبانه زبان، قلم و ابزار پرسیدن و در جستجوی پاسخ را بر زمین نهد.
…تغییر رژیم… که حالا در جریانش هستیم و یک زمان تصور میشد تنها از راه قیام مسلحانه، مبارزه مسلحانه و انقلاب خونین به وقوع میپیوندد، اما این تفکر اندک اندک تغییر کرد و موضوع اصلاحطلبی پیش آمد زیرا در خود رژیم علایمی دیده شد که جامعه را به امکان انجام اصلاحات امیدوار میساخت. امروزه ما با تغییر رژیم به معنای تغییر فلسفه حکومت رو به رو هستیم و نه به مفهوم تغییر جمهوری اسلامی.
خوشحالم که در آن سرزمین تعداد شاعران از سرهنگها بیشتر است و امیدوارم به احساساتِ این شاعران که زایندهٔ شعر و شعور بوده و است… و حالا، با این شوری که این بار برای شما در کوی و برزنِ آن سرزمین بر پا شده است، میدانم که میتوانم با افتخار در این طرف آبها هم فریاد بزنم که دیارِ من که دیارِ شاعران است، به یک حقوقدان رأی میدهد، نه به یک سرهنگ.
DR. Hakak’s text (gorgin)
مروری مختصر در کتاب ایرج گرگین: امید و آزادی مرا به این آگاهی رهنمون میشود که گرگین تا چه اندازه کارکردهای نهادهایی همچون رادیو و تلویزیون را میشناخت، که او چگونه با روحیه و رویة اعتدالگرا همواره هر سخنی را به نقطة میانی و نکتههای مرکزی آن میکشاند و در کفّهای از ترازوی انصاف مینشاند، که او چه سان و با چه سختکوشی- شاید حتی میتوان گفت با جانفشانی- به آرمان آزادی امید داشت و امیدوار از این جهان چشم بربست.
در ایرانِ نو دین و تحولات اجتماعی همیشه سیر هماهنگی نداشتهاند. به علتهای پیچیده تاریخی و اجتماعی، دین در برابر هیئت سیاسی از یک سو و موج بالاگیرنده نوسازی جامعه از سوی دیگر همواره مناسبترین عکسالعملها را ابراز نداشته است. دین در مسیر خاص خود بوده است و دیگر شئون زندگی جامعه در مجاری خاص خود جریان یافتهاند. از زمان آشنائی ایرانیان با غرب این پدیده “دو فرهنگ” هر روز نمایانتر شده است.
«بخوان به نام ایران؛ داریوش و پروانه فروهر، به روایت پرستو فروهر» حکایت مرگهایی است که زندگی جاودانهاند. بازهای از حافظۀ تاریخی که با مرگ دکتر مصدق گشودهمیشود، از خشونتی که در دورانهای گوناگون بر پیکر و روان جامعۀ ایرانی رفتهاست، میگذرد و در بستری از یاد دکتر فاطمی با قتل فروهرها به انجام میرسد.
زنده باد این عاشقانه!
ترانه سرا: اندیشه فولادوند/ ایران
وضع مردمانمان بد است و بر سر راه کشور خطرهای بسیار کمین کرده است، رژیم تنها راه سرکوب و نمونه دست پا زدن بشار اسد را الگوی خود کرده است. سودای تجزیه کشور بسیار بیشتر و گستردهتر از مرزهائیست که رفسنجانی اشاره کرده است … ایشان شاید به ملاحظه بدتر نکردن رابطه با کشورهای همسایه و منطقه و جلوگیری از کیش دادن سلفیهای خونآشام به مرزهای کشور همهی کانونهای مرزی خطر را نشمردهاند. در چنین وانفسای بزرگی، تکلیف ما تبعیدیان چیست؟
«سفر برای وطن»، شعر: نادر ابراهیمی؛ موسیقی: فریدون شهبازیان؛ صدای محمد نوری
آنچه امروز در ایران، در روزهای پیش از انتخابات دور یازدهم ریاست جمهوری، در کردار جامعه و در رفتار و گفتار سرآمدان میهنمان خود…
دو نگاه ـ احمد شاملو / سهراب سپهری
مراکشیها میخواهند مراکشی بمانند نه پیادهای در دست هر نیروی مسلطی در دنیای عرب. آنها فراموش نکردهاند که همواره با اعراب شرقی تفاوت داشتهاند. آنها نه هرگز زیر نفوذ خلافتهای اموی و عباسی بودهاند و نه فاطمی و عثمانی، پیوندهای تاریخیشان با اعراب شرقی جنبه مذهبی و فرهنگی داشته است. به همین جا هم بس میکنند.
افرادی به جایی میرسند که حقیقت را نه در عمل خلاق و فعال اجتماعی بلکه در لابهلای سطور نوشتهها و در طنین توخالی الفاظ که جنبۀ الوهیت و تقدس به خود میگیرند بجویند. قشری بودن و تعبد از یک سو، و قهرماننمایی لفظی از سوی دیگر، لازم و ملزوم چنین فضایی از تفکرند که رابطۀ خویش را با عمل قطع کرده است. بدینسان تفکر اجتماعی قدرت انتقادی خود را از دست میدهد و قادر به بازشناسی حقیقت از خطا نخواهد بود.
در روابط پیچیدهای که آمریکا با شوروی دارد بازی کردن ورق چین بیش از آن مؤثر خواهد بود که هر رئیسجمهور آمریکا بتواند از آن چشم بپوشد.
اعتقاد دارم نوشتن از درون آدم سرچشمه میگیرد و این درون، آگاهانه یا ناآگاهانه متصل است به چیزی که واقعاً هستی. لازم نیست بگویم همجنسگرا هستم تا بقیه متوجه این واقعیت بشوند ـ واقعیتی که حداقل برای من یکی انتخاب نبوده است، یعنی من همین شکلی متولد شدهام، زندگی کردهام و کار میکنم: پسری که به همجنس خودش عشق میورزد و علاقه دارد.